Zupa pieczarkowo - porowa, z ziemniaczkami! :D

Bardzo smaczna, chociaż dosyć niefotogeniczna zupa. ;)
Pieczarki to chyba jedne z moich ulubionych warzyw - mogę je jeść nawet na surowo posypane tylko solą. I chociaż pałam do nich miłością szczerą i bezwzględną, nie zdecydowałabym się chyba na słodki budyń z pieczarkami - a o takim połączeniu słyszałam! Za to uważam, że idealnie smakują w towarzystwie pora - chociażby w formie zupy, którą dziś wam polecam!

Składniki:


- ok 400 g pieczarek
- 1 duży por
- kilka ziemniaków (trudno dokładnie stwierdzić ilość, jako, że ziemniak ziemniakowi nierówny)
- 1 średnia\duża cebula
- 1-2 łyżki kwaśnej śmietany
- ok 1 łyżka mąki ziemniaczanej
- koperek
- sól, pieprz, czosnek, tymianek
- garnek bulionu (przyznaję się - u mnie z kostki...)

Mieszamy, mieszamy...

Cebulę posiekać i podsmażyć. Gdy się ładnie zrumieni dorzucić pokrojone pieczarki. Ja cześć pieczarek kroję na dość spore kawałki, a część ścieram na tarce, bo lubię mieć w zupie taki pieczarkowy muł. Podsmażone wrzucamy do garnka z bulionem. 
Pora kroimy (całego! zauważyłam, że niektórzy nie używają zielonej części i doprawdy nie wiem dlaczego...może to ignorancja z mojej strony;jeśli znacie sekret tego zabiegu - proszę oświećcie mnie), podsmażamy chwilę i dorzucamy do gara. 
Ziemniaki również ciachamy (oczywiście najpierw je obieramy). One też lądują w garnku. 
Śmietanę mieszamy z mąką i odrobiną zupy, po czym wlewamy do zupy, mieszając. 
Doprawiamy, dokoperkowujemy i gotujemy aż ziemniaki zmiękną. 

Smacznego! :) 

Gofry z mąki ryżowej + LECZO z porem, pieczarkami, kabaczkiem, papryką....taki warzywny misz-masz!

Uwielbiam gotować ze świeżych warzyw! Odgłos krojenia paprykowej skórki jest dla mnie jak śpiew zastępów anielskich.
 Już same zakupy sprawiają mi wiele radości - wybieranie; feeria kolorów;  wąchanie; dotykanie w celu sprawdzenia twardości i dojrzałości warzyw (albo po prostu dla przyjemności ;p). 
A potem obieranie, szatkowanie, mieszanie, doprawianie istnej tęczy w swoim własnym garnku. Oraz...chrupiące gluten-free gofry!  Zachęcam i polecam! :)

Co do garnka?
 - 3 papryki (najlepiej żółta, czerwona i zielona - żeby było kolorowo)
- 2 małe cukinie
- 1 por
- 400 g pieczarek
- 1 średnia cebula
- 1 marchewka
- 500 g pasty\przecieru pomidorowego (bądź pomidorów w puszce\świeżych
-  ok 200 g fasolki szparagowej (ja miałam tylko zieloną i niestety mrożoną...)
- do doprawienia: sól, pieprz, tymianek, czosnek, koperek, chili
- ewentualnie: kiełbasa

Przygotowanie:
Cebulę siekamy i podsmażamy. Dodajemy dosyć grubo pokrojone pieczarki. Gdy się podsmażą przerzucamy do garnka (razem z pieczarkowym sokiem).
Paprykę i cukinie kroimy w kostkę i wrzucamy na patelnię. Uwaga - cukinia ma tak delikatną skórkę, że nie trzeba jej obierać. Przesmażamy chwilę i dorzucamy do garnaka.
Wlewamy przecier pomidorowy i stawiamy na małym ogniu.
Dodajemy pokrojoną marchewkę, pora oraz fasolkę. Doprawiamy i przykrywamy, żeby się dusiło na małym ogniu.

Uwaga - jest to taka potrawa, która smakuje lepiej im dłużej się ją dusi, gotuje, czy maltretuje w inny sposób.

GOFRY:

- szkl mąki ryżowej
- szkl mleka
- łyżka mąki ziemniaczanej
- 2 jajka
- pół łyżeczki proszku do pieczenia
- ok 2-3 łyżeczki oliwy
- przyprawy: sól, pieprz, czosnek, oregano, chili

Białka ubić na pianę (ja niestety się zagapiłam na przybyszów z kosmosu, którzy wpadli mnie odwiedzić i wbiłam całe jajka. Ale jeśli Wy nie uświadczycie takich gości postarajcie się oddzielić żółtka od białek.). Żółtka mieszamy z mąką i proszkiem do pieczenia, stopniowo dolewając mleko. Gdybyście po prostu wrzucili wszystko do miski mogłyby się utworzyć grudki, a tego przecież nie chcemy! Doprawiamy, wlewamy oliwę i odstawiamy na jakiś czas.
Gotową masę wylewamy na rozgrzaną gofrownicę. 

Smacznego!!!